Press "Enter" to skip to content

مخالفت با مخالفت با منطق، حرف و وضع موجود، با ذکر مثال

0

نیما افشارنادری: فرض کنیم یک مقاله تازه با منطقی تازه در یک رسانه غیر جریان اصلی منتشر شده است.

چنین مقاله یا یادداشت یا تحلیلی چند چیز متمایز را به چالش میکشد: منطق کهنه، رسانه میناستریم و نتیجه گیریهای پیشین را. نیازی نیست به این بپردازیم که محتوای مطلب چیست و چقدر حرف درستی میزند، به صرف اینکه دارای چنین ویژگیهایی باشد در بازار امروز رسانهای ایران چند اتفاق برایش رخ میدهد.

اول یک کاربر پر تیراژ (اگر در توییتر باشد، احتمالا پر فالوور یا تیکآبی) جملهای از مطلب شما را بر میدارد و به سیاق خودش، تغییر میدهد. سپس به تمسخر آن میپردازد.

دوم دیگری میآید در دفاع از شما، اهمیت رسانهای که منتشر کننده آن مطلب است را زیر سوال میبرد.

سوم شما از ظرف تحلیلها عبور کردهاید و از پارادایمی دیگر بحث میکنید، پس بهترین کار برای زیر سوال بردن حرفهایی که زدهاید، این است که دوباره آن را با همان متر قدیمی بسنجند.

چه یک اتفاق از سه رخداد پیشبینی شده رخ بدهد چه بیشتر از آنها را سراغ داشته باشیم، یک نکته قطعی و به شدت قابل مشاهده در فضای رسانهای پیرامونی ماست. بحشی از فضای رسمی، سلبریتیروزنامهنگارهایی که نمیخواهند «شهرت» آنها، اعتبارشان را زیر سوال ببرد و آنهایی که به نوعی «نانخور وضع و منطق موجود» هستند، با تمام توان، از به وجود آمدن شیوههای تازه، منطقهای تازه تحلیل و بیان حرفها و نتیجهگیریهای نو، هراس دارند. میگویید نه؟ سری به شبکههای تلویزیونی ماهوارهای، مطبوعات مکتوب تهران، سرشناسان رسانهای و ائتلافات نامحسوس آنها و بسیاری از (و نه همهی) تیکآبیهای توییتر بزنید. اینفلوئنسرها، نفوذشان را برای حفظ وضع موجود به کار گرفته‌اند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *