دو‌پیس و سه‌پیس چگونه به وجود آمد؟

تا اواخر قرن ۱۹ خانم‌ها دو نوع لباس دربر میکردند. لباسهای فاخر مخصوص طبقه اشراف و لباسهای خیلی ساده برای طبقه متوسط.
زنان طبقه اعیان دائم به فکر تعویض لباس بودند. لباسهای یکی از دیگری فاخرتر و جنس پارچه از ابریشم تافته و یا ساتن بود که با تور و روبان تزیین می‌شد. از صبح زود یا دیر وقت در هر ساعتی که میل داشتند از این نوع لباسها استفاده میکردند. مثلاً ملکه کاترین روسیه صبح وزرا را با لباس تافته موج دار (مواره) سفید می‌پذیرفت و ملکه اوژنی فرانسه در مهمانیهای رسمی پیش از ظهر با لباس شب و دکولته ظاهر میشد.
پس برای لباس ساعت وجود نداشت هر زمانی که میل داشتند یکی از این لباس‌های فاخر را به تن میکردند.

به مرور زمان این نوع لباس در برنمودن از بین رفت و فکر جدید به وجود آمد که برای شیک بودن علاوه بر زیبایی لباس می‌بایستی عامل زمان را در نظر گرفت و برای هر ساعت روز و شب و هر مصرفی لباس مخصوص تهیه کرد. از آن زمان یعنی اواخر قرن ۱۹ لباسها را تقسیمبندی کردند:
1-  لباسهای صبح از پارچه اسپرتی برای خرید و پیادهروی.
2-  لباسهای پیش از ظهر از پارچههای ساده‌تر برای دید و بازدید.
3-  لباسهای بعد از ظهر از مخمل و ابریشم برای میهمانی‌های خصوصی و یا رسمی.
4-  لباس شام و شبنشینی که آن هم از پارچه ابریشم و تافته و ساتن تهیه می‌شد. لباسهای شبنشینی اغلب دکولته بود و لباس نخی برای
تابستان انتخاب می‌شد، مقداری هم بلوز و یک نوع هم لباس برای اسبسواری وجود داشت. این لباسها لباس خانمهای طبقه اعیان بود که هریک حداقل از ۸۰ تا 100 دست لباس داشتند.
رنگها هم تقسیمبندی شده بود، بری صبح از رنگ‌های تیره و برای شب از رنگ روشن استفاده می‌شد. بعداً تحول عظیمی در مد بوجود آمد. انگلیسیها از اینکه مد فرانسه سال به سال در انگلستان قدرت می‌یافت ناراحت بودند.
روزنامه تایمز لندن مقاله انتقادی شدیدی در اینباره نوشت و قسمتی از آن چنین بود: « زن انگلیسی باید انقلابی در مد به وجود آورد تا از تسلط مد پاریس آزاد گردد. به خصوص که انگلیسی‌ها بیشتر احتیاج به البسه اسپرتی دارند و اغلب وقت خود را در خارج از شهر به پیادهروی و ورزش صرف میکنند، در صورتی که فرانسویان اوقات خود را در شهر و مهمانیهای مجلل می‌گذراندند و از البسه غیر اسپرتی استفاده میکنند.»
زنان انگلستان به دعوت تایمز جواب مساعد دادند و از آن زمان انقلابی در مد به وجود آمد. مد به دو دسته تقسیم شد. دسته اول لباسهای کار و اسپرت که اولین آن دو پیس و سه پیس ( کت و دامن و بلوز) بود که انگلیسیها آن را به دلیل داشتن جنبه اسپرتی مد کردند و دسته دیگر لباس-های مهمانی و شبنشینی که تسلط پاریس باقی ماند. درست است که کت و دامن و بلوز با لباسهای دیگر تفاوت فاحشی دارد ولی خود یک نشانه دموکراسی در تاریخ مد است.

در اوایل، برش کلیه کت و دامنها یک نوع بود. فقط خانمها با سلیقه خود رنگ آن را انتخاب می‌کردند، بعداً برشهای گوناگون به وجود آمد.

در نتیجه پیدایش دو پیس و سه پیس، کارخانجات البسه دوخته ترقی فوق العادهای کرد و راه برای آنها باز شد.

این نوع کارخانجات در قرن ۱۸ هم وجود داشته ولی لباسهایی را که تهیه می‌کردند کاملاً به اتمام نمیرساندند. چون مطابق مد آن زمان بالاتنه و کمر خیلی چسبان بود و میبایست روی بدن هر شخصی جداگانه امتحان شود و به اتمام رسد اما با بوجود آمدن دو پیس و سه پیس، به دو دلیل این اشکال برطرف شد: یکی اینکه لباس سه تکه بود و هر یک را جداگانه به اتمام میرساندند و شخص در موقع انتخاب هر قسمتی که به بدن میخورد آن را میخرید و دیگر اینکه در اثر پیدایش مد جدید کمرهای چسبان قدیم تا حدی از بین رفت. انتخاب لباس آسان شد و کارخانجات لباس دوخته به مقدار زیادی دو پیس و سه پیس به بازار آوردند و در نتیجه قیمتها پایین رفت و مردم هم استقبال خوبی نمودند.
در اثر این انقلاب در مد تفاوت البته در میان طبقات تقریباً از بین رفت.

۴۵ سال پیش مدسازان پیش‌بینی کردند یک روز خواهد آمد که در همه ساعات روز دو پیس قابل استفاده شود و این پیشبینی در سالهای اخیر به حقیقت پیوست.

اکنون دو پیس طرفداران بسیار دارد و انواع آن را در صورتی که از پارچه ابریشم یا مخمل یا حتی تور و یا پارچه دیگر مهمانی دوخته شده باشد میشود شب هم مورد استفاده قرار داد.

در این صفحات چند نوع دو پیس  برای اوقات روز و شب چاپ شده است.

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

bigtheme